ویلیام مارشال بازیگر، کارگردان و خواننده اپرا آمریکایی بود. او بیشتر به خاطر نقش اصلی خود در Blacula و دنباله آن Scream Blacula Scream و همچنین نقشش در Pee-wee's Playhouse شناخته شده است.

مارشال اولین بازی خود را در برادوی در سال 1944 در کارمن جونز انجام داد. در سال 1950، او با بوریس کارلوف در نقش کاپیتان هوک در تولید برادوی پیتر پن کمتر مطالعه کرد. او در سال 1951 در احیای مراتع سبز نقش اصلی دی لاد را بازی کرد، نقشی که او تکرار کرد.d در سال 1958 در پخش تلویزیونی نمایشنامه بی بی سی. او در چندین نمایش شکسپیر روی صحنه در ایالات متحده و اروپا اجرا کرد، از جمله نقش اصلی در حداقل شش اثر اتللو. هارولد هابسون از ساندی تایمز لندن، تصویر مارشال را به عنوان "بهترین اتللو زمان ما" ستود.

در سال 1968، مارشال به گروه تئاتر سنتر در تئاتر Ahmanson در لس آنجلس پیوست تا اتللو را در یک نسخه موزیکال جاز، Catch My Soul، با Je.ری لی لوئیس در نقش یاگو مارشال پل رابسون و فردریک داگلاس را روی صحنه بازی کرد. او درباره زندگی داگلاس تحقیقات گسترده ای انجام داد و در سال 1983 فیلم فردریک داگلاس: برده و دولتمرد را تولید و نقش اصلی را بازی کرد.

کار مارشال در سینما در سال 1952 در فیلم لیدیا بیلی به عنوان رهبر هائیتی آغاز شد. او آن را با ایفای نقش برجسته در نقش گلایکن، رفیق و همکار گلادیاتور ویکتور ماچر در فیلم دمتریوس و گلادیاتورها در سال 1954 دنبال کرد. اچرفتار، صدا و قد و قامت او طیف وسیعی را به او می‌داد، اگرچه او برای نقش‌های فرعی که اغلب بازیگران سیاه‌پوست نسل او به آنها پیشنهاد می‌شد، مناسب نبود. او رهبر قیام مائو مائو در فیلم چیزی با ارزش و ادوارد بروک دادستان کل در فیلم خفه کننده بوستون بود. او احتمالاً بیشترین توجه را برای بازی در فیلم خون آشام Blacula و دنباله آن Scream Blacula Scream دریافت کرد. در سال های بعد، مارشال بازی کردپادشاه کارتون ها در خانه بازی Pee-wee's.

مارشال علیرغم قرار گرفتن در لیست سیاه به دلیل ارتباطات کمونیستی خود، موفق شد هم در تلویزیون و هم در فیلم ظاهر شود. او در سریال جاسوسی بریتانیایی Danger Man در قسمت‌هایی با نام‌های «Deadline» و «The Galloping Major» ظاهر شد. او همچنین برنده دو جایزه محلی امی برای تهیه‌کنندگی و اجرای برنامه PBS، As Adam Early in the Morning، یک قطعه تئاتری بود که ابتدا روی صحنه اجرا می‌شد. او همچنین wهمانطور که در قسمتی از ساعت آلفرد هیچکاک با عنوان "کوزه" با بازیگران پت باترام و جورج لیندسی نمایش داده شد.

مارشال علاوه بر بازیگری و تهیه‌کنندگی، در دانشگاه‌های مختلف از جمله دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، و مؤسسه Mufandi، یک مؤسسه هنری و موسیقی آفریقایی-آمریکایی در بخش Watts لس‌آنجلس، به تدریس بازیگری پرداخت. او کارهای مشابهی را در بنیاد هنرهای خلاق ETA شیکاگو انجام داد که در سال 1992 مارش را نامگذاری کرد.همه یکی از مردان حماسی آن در قرن بیستم. مارشال در 11 ژوئن 2003 بر اثر عوارض ناشی از بیماری آلزایمر و دیابت درگذشت.

بسیاری از مارشال را بازیگری بسیار دست کم گرفته و بازیگری می دانستند که هرگز به حق خود نرسید. برخی اظهار داشته اند که مارشال باید یک حرفه بسیار موفق تر و بزرگتر روی صفحه نمایش می داشت، حتی می گویند که مارشال انتخاب عالی برای نقش Thulsa Doom در Conan the Barbarian بود.