خط داستانی
بطور محجوب و کمی هزلانه، یا راغه اشیاء و تصاویر ناهمگون را گرد میآورد. در این فهرست اشیای متنوعی همچون کفشهای سیگاری، تایپوگرافیهای سرگردان، اشعههای ایکس پاها دیده میشود... ترکیب این مواد سفری شاد و بازیگوش را بهوجود میآورد که حرکت نوشتن را در فرایند نوشتن نمایان میکند. جایی که لمس شاعرانهای است که به تخیل ایلِیس تعلق دارد، که کارش از روشهای اولیوپی الهام میگیرد. رویکرد ایلِیس، گروهی که توسط دومینیک سُوریا و پیر فُرنی بنیانگذاری شده است، استاندارد نیست. بر جستوجوی بیانی نو در استفاده از هنرهای مختلف تمرکز دارد. معمولاً آثار آنان روی صحنه نمایش داده میشود یا در گالریهای هنری ارائه میشود. پس از شکایت از پیشرفت، این فیلم بار دیگر با موسیقی داهمانه الهرراچی به کشف واژههای شاد و بهطرز هوشمندانهای سازمانیافته میپردازد.
