خط داستانی
پرترهای از زندگی یک زن بین سالهای 1915 تا 1975. در مستند یوتا بروکنر، مادرش به 60 سال زندگیاش نگاه میکند و درباره مرگ تصادفی زودهنگام پدرش، محدودیتهای یک خانواده طبقه متوسط پایین پنج نفره، آموزش به عنوان خیاط، ازدواج با یک حسابدار متعهد به ایدههای اجتماعی دموکراتیک، سختیهای جنگ و نه کمتر از همه، درک بعدیاش از اینکه ترس ممکن است باعث شده باشد فرصتها را از دست بدهد، صحبت میکند... یک کلاژ هوشمندانه از تصویر و صدا روایت مادر را همراهی میکند، یک بافت از ضربالمثلها، آهنگهای پاپ، موسیقی نظامی و صدای جنگ. صدها عکس - بیشتر انتخاب شده از پروژه آگوست ساندر (1876–1964) به نام "مردم قرن بیستم"، به همراه عکسهای جدیدتر از آبیساگ تیلمن و دیگران - به زندگی فردی مادر کارگردان نوعی اعتبار وجودی میبخشد. تصاویر کارگران و کارمندان، گردشها و راهپیماییها، آنچه را که میشنویم با ارجاعات فراتر از شخصی پر میکند.
