خط داستانی
تمرکز بر همسایگان خود، «سخن درون قابی» ادامه گفتگویی است که با فیلم قبل آغاز شده و در برابر امکان برگشت ناامیدی با ملاحت خاصی همراه است. این ماتم آینده رنگ و بویی را به نمایش میگذارد که ترکیبی از بیتفاوتی و تیزی در نگاه به چیزهای کوچک و لحظات از دسترفته است. ارزش نماها را میتوان با نزدیکیهای لمسی که کارهای ابتدایی مثل کشت، خوردن، سیگار کشیدن را گرفتهاند تا دوربین وسیعتر با نگاه پایانی که مرزهای جهان را به درونِ چشمانداز ذهنی کارگردان میافزاید، برجستهتر کرد
