خط داستانی
این فیلم از هایکوهای شاعر اوایل قرن نوزدهم، کوبایاشی ایسا، به عنوان موتیف خود استفاده میکند تا زندگی کشاورزان ساکن در عمق کوههای ناگانو را به تصویر بکشد. این فیلم که به سفارش اداره گردشگری استان ناگانو ساخته شده بود، در دستان کمهای به تصویری گاه کنایهآمیز از فقر و زندگی سخت ساکنان این منطقه تبدیل شد. این فیلم کوتاه اغلب به عنوان اولین "مستند شاعرانه" ژاپن شناخته میشود.
