خط داستانی
نورِ نسیب اثر باربارا هامِر یک بازتاب قدرتمند شخصی درباره خانواده و پیری است. هامِر از تصاویر فیلمبرداری شده استفاده میکند که با چاپ نوری و ویرایش، لایهبندی شده و دستکاری میشود تا تفکری تأملآمیز درباره دیدن مجدد تصاویر از گذشته و ترکیب آنها در حال حاضر بیشِ از پیش ارائه دهد. صدای بصری به فرایند دائمی بازنگری تصاویر گذشته تبدیل میشود و به حضور همیشگی تصویر پروژهشده گره میخورد. هامِر صدایی نو به سنت طولانی تأملات شخصی در جریان سینمای مستقل آمریکایی بخشید.
