کورس تجسمی

یک گفتگوی روی پشت بام بیروت درباره زندگی با عفونت‌های منتقل‌شونده از راه جنسی به یک دیالوگ سینمایی تبدیل می‌شود، در حالی که دانیل و مو تصاویری خام و زنده از تجربیات شخصی خود ترسیم می‌کنند. دانیل خود را در تصاویری مغموم و هوشیار فیلم‌برداری کرده تا بفهمد چه در حال وقوع است، در حالی که مو با خاطرات و احساسات یک بدن کوئیر که توسط ویروسی "تجاوز" شده، بازی می‌کند. در حالی که آنها با پنج بازیگر برای تجسم شهادت افرادی که نیز با عفونت‌های منتقل‌شونده از راه جنسی زندگی کرده‌اند، درگیر می‌شوند، داستان‌های "ممنوعه" شروع به وجود آمدن کرده و وارد یک کاوش مشترک در مورد صمیمیت، بدن‌ها، انگ و شرم می‌شوند.