هستیِ بی‌ثباتی

لِوانا به سوی جنبهٔ تاریکِ طبیعت پیش می‌رود، در هستیِ ماوراءالطبیعی که فراتر از آگاهی قرار دارد. وجودِ شرطیِ همه چیز بدون استثناء دستخوش تغییر است. حالاتِ مختلفِ ذهن و آگاهی، اتحادِ هر چیزی در روحی که به دنبال تناسخ است. آگاهیِ لوانا از بین رفتن می‌هراسد، از آرامشِ ابدی می‌ترسد و تنها مرگ را به عنوان گذر از زندگی تصور می‌کند؛ او بر این باور است که مرگ راه‌حلِ پایانِ رنج است.